Jakie są podstawowe techniki szycia chirurgicznego?

Podczas operacji, a także przy zabiegu chirurgicznym, konieczne jest zamknięcie rany w taki sposób, aby szwy podtrzymywały tkanki przez odpowiednio długi czas, a efekt estetyczny był jak najbardziej zadowalający. Jakie są podstawowe techniki szycia chirurgicznego? W jakich przypadkach należy zdecydować się na szwy pojedyncze, a kiedy na poprowadzenie szwu ciągłego?

Spis treści

    W technikach szycia chirurgicznego wyróżnia się szwy pojedyncze i ciągłe

    Podstawowe techniki szycia chirurgicznego dzieli się na takie, w przypadku których szwy mogą być pojedyncze lub ciągłe. Jaka jest między nimi różnica? Kiedy szwy są pojedyncze, każdy z nich stanowi odrębną całość. Żeby je założyć, przy każdym wykłuciu lub dwóch kolejnych wykłuciach, chirurg zawiązuje węzeł i zakańcza szew odcinając nadmiar nici, postępując w ten sposób tak długo, aż założy je na całej długości rany. Kiedy mowa o szwie ciągłym, chirurg wkłuwa się i wykłuwa jedną nicią, bez zawiązywania pojedynczych węzłów, aż do momentu, kiedy zamknie całą ranę.

    Zarówno szwy pojedyncze, jak i ciągłe można zakładać na różne sposoby. Zależy to od umiejscowienia rany i tego czy jest rozległa, czy tkanki są pod dużym napięciem, a także czy istnieje zwiększone ryzyko powikłań. Decyzja co do tego jaka technika szycia będzie odpowiednia w danym przypadku, należy do operującego.

    To jaka technika szycia sprawdzi się w danym przypadku, zależy m.in. od umiejscowienia rany i napięcia tkanek. (pixabay.com, autor: WikimediaImages)

    Podstawowe techniki szycia chirurgicznego – szwy pojedyncze

    Do najpopularniejszych rodzajów szwów pojedynczych należą szew węzełkowy zwykły, szew węzełkowy pogrążony, pojedynczy szew materacowy, a w tym szew materacowy poziomy, szew pojedynczy wgłębiający oraz szew typu „zetka”. Każdy z nich zakłada się nieco inną techniką. Z reguły jest to o wiele bardziej pracochłonne aniżeli w przypadku szwów ciągłych. Mimo to wielu chirurgów preferuje je ze względu na możliwość usunięcia pojedynczego szwu w przypadku wystąpienia powikłań, bez ryzyka rozejścia się całej rany.

    O tym na czym polegają najważniejsze techniki szwu pojedynczego, przeczytasz w jednym z naszych poprzednich artykułów.

    Szew węzełkowy zwykły

    Jeśli chodzi o podstawowe techniki szycia chirurgicznego, szew węzełkowy zwykły jest jedną z najpopularniejszych i najprostszych. Może być stosowany nawet w przypadku konieczności zespolenia tkanek spoistych będących pod napięciem. Żeby założyć taki szew, chirurg musi wkłuć się od zewnątrz rany i wykłuć od wewnątrz po jednej stronie, a następnie wkłuć od wewnątrz i wykłuć od zewnątrz po drugiej. Aby go zakończyć, na zewnątrz rany musi wykonać węzeł. Najlepiej wywijając nieco brzegi rany. Kolejne szwy muszą być zakładane w takiej samej odległości. Zawsze ściąga się je w jedną stronę rany. Ze względu na możliwość łatwego usunięcia takich szwów, do ich założenia można użyć nici niewchłanianych. Często stosuje się je do szycia tkanek znajdujących się bezpośrednio pod skórą.

    Przy chirurgicznym usuwaniu niewielkich zmian skórnych, operujący bardzo często decydują się na założenie szwu węzełkowego zwykłego. (źródło: materiały własne)

    Szew węzełkowy pogrążony

    Kiedy chirurg preferuje stosowanie nici wchłanialnych, może zdecydować się na założenie szwu węzełkowego pogrążonego. M.in. w przypadku szycia tkanki podskórnej albo błon śluzowych jamy ustnej. Jest on lustrzanym odbiciem szwu zwykłego. To znaczy, że żeby go założyć, chirurg musi wkłuć się od wewnątrz rany i wykłuć od zewnątrz po jednej stronie, a następnie wkłuć od zewnątrz i wykłuć od wewnątrz po stronie przeciwnej. Żeby go zakończyć, od wewnętrznej strony rany musi poprowadzić węzeł. Kiedy jest on umiejscowiony w ten sposób, nici łatwiej się wchłaniają.

    Pojedynczy szew materacowy

    Wśród podstawowych technik szycia chirurgicznego, znajduje się kilka opartych na pojedynczym szwie materacowym. Należą one do jednych z najbardziej pracochłonnych. Mowa o szwie materacowym poziomym, szwie materacowym pionowym, szwie materacowym poziomym z dodatkową pętlą, szwie materacowym pionowym z dodatkową pętlą czy też o szwie materacowym częściowo pogrążonym. Mają one zastosowanie m.in. w szyciu powięzi i mięśni. Niektóre z nich m.in. szew materacowy poziomy z dodatkową pętlą są wykorzystywane także w przypadku konieczności zamknięcia ran skóry. W szczególności w okolicach z tendencjami do trudniejszego gojenia. Pozwala to zapobiec powstawaniu powikłań, a także gwarantuje dobry efekt estetyczny.

    Kiedy jeszcze stosuje się wspomniane techniki pojedynczego szwu materacowego? O tym kiedy zakłada się szwy pojedyncze, przygotowaliśmy osobny artykuł.

    Szew pojedynczy wgłębiający

    Przy zaopatrywaniu delikatniejszych tkanek, np. do szycia błon surowiczych, zastosowanie ma szew pojedynczy wgłębiający. Chirurg może założyć go metodami Lemberta lub Halsteda. Pierwsza z nich polega na wkłuwaniu się w pewnej odległości od brzegu rany i wykłuwaniu tuż przy niej po tej samej stronie i ponownym wkłuwaniu, ale już po przeciwnej stronie rany, tuż przy brzegu. Ostatnie wykłucie wykonuje się w pewnej odległości od rany, a węzeł wiąże się na jej powierzchni. Druga metoda porównywana jest często do zakładania szwu materacowego poziomego tyle tylko, że w pobliżu obu brzegów rany dodatkowo należy zrobić jeszcze jedno wkłucie i wykłucie, tak jak przy metodzie Lemberta.

    Szew typu “zetka”

    Kolejnym rodzajem szwu pojedynczego jest szew typu „zetka”. Niektórzy nazywają go szwem skórnym krzyżowym. Nadaje się on do szycia błon surowiczych, a także ran skóry. Można zakładać go na trzy sposoby. W przypadku szycia błon surowiczych wkucie i wykłucie chirurg może wykonać w dalszym brzegu rany. Następnie musi powtórzyć to po stronie bliższej, pamiętając o tym, aby dokonywać tego w równych odległościach od jego krawędzi. Może też założyć szew drugim sposobem – wkłuwając się najpierw w brzegu dalszym i wykłuwając w bliższym, powtarzając to następnie tak, aby kolejne wkłucie i wykłucie miało miejsce w pewnej odległości od pierwszych.

    Przy zaopatrywaniu ran skóry, chirurg może założyć ten szew wkłuwając się na odległości około 1 cm od dalszego brzegu rany i wykłuwając po stronie bliższej w takiej samej odległości, prowadząc igłę w tkankach pod kątem 45°. Następnie musi wkłuć się po stronie przeciwnej prowadząc igłę tak, aby nić układała się prostopadle do rany i wykłuć po stronie bliższej. W efekcie obie nici układają się wtedy w sposób równoległy.

    Podstawowe techniki szycia chirurgicznego – szwy ciągłe

    Do podstawowych technik szycia chirurgicznego można zaliczyć kilka rodzajów szwów ciągłych. Mowa tutaj m.in. o szwie ciągłym śródskórnym, szwie ciągłym materacowym, szwie obrębiającym i szwie „na okrętkę”. Wszystkie je zakłada się w taki sposób, że po pierwszym wkłuciu i wykłuciu zawiązuje się węzeł, który ma służyć zakotwiczeniu. Dopiero potem chirurg dalej prowadzi nić w sposób zależny od tego, na jaki konkretnie szew ciągły się zdecyduje.

    Zakładając szew ciągły, po pierwszym wkłuciu i wykłuciu zależy zawiązać węzeł, który go zakotwiczy. (źródło: pixabay.com, autor: Alexa)

    Więcej o tym jakie są techniki szwu ciągłego, pisaliśmy już w jednym z poprzednich artykułów dotyczących szycia chirurgicznego.

    Szew ciągły śródskórny

    Do najczęściej wybieranych typów szwu ciągłego należy szew śródskórny. Chirurdzy decydują się na niego m.in. w położnictwie, przy zamknięciu rany po cesarskim cięciu, a także w chirurgii plastycznej. Jest on w stanie efektownie zaadaptować brzegi rany i jednocześnie pozwala ograniczyć ryzyko wystąpienia nieestetycznej blizny. W przypadku zaopatrywania ran skóry, nić przebiega poziomo, tuż pod jej powierzchnią tj. w warstwie podnaskórkowej. Jedną z jego zalet jest to, że nie pozostawia śladów wkłucia. Warto wspomnieć, że w jego przypadku chirurg może zrezygnować z początkowego etapu polegającego na wiązaniu szwu kotwiczącego, unieruchamiając nić po obu stronach rany plastrem. Może też wykonać go za pomocą nici wchłanialnych.

    O tym jak wygląda szew ciągły śródskórny i jakie ma zalety i wady, pisaliśmy więcej w innym artykule.

    Szew ciągły materacowy

    Ten typu szwu ciągłego można zakładać na dwa sposoby, dlatego też wyróżnia się szew ciągły materacowy poziomy oraz szew ciągły materacowy pionowy. Pierwszy z nich jest stosowany o wiele częściej. Zakładając go igłę wkłuwa się zawsze po stronie poprzedniego wykłucia. Wykłucie musi znaleźć się natomiast po przeciwnej stronie rany.

    Szew obrębiający

    W przypadku tego szwu również istnieją jego dwie odmiany. Przy pierwszej chirurg podczas wkłucia owija nić zagłębiając igłę od wypukłej strony w powstałą pętlę, która nie jest skrzyżowana. Przy drugiej owija nić zagłębiając igłę od strony wklęsłej w pętlę, która jest skrzyżowana. Druga z metod pozwala zapobiec ściąganiu się tkanek.

    Szew ciągły “na okrętkę”

    Operując otrzewną lub narządy miąższowe, chirurg może poprowadzić szew ciągły „na okrętkę”.  W zależności od tego, jak bardzo jest doświadczony, może zrobić to decydując się na szew prosty (nić po zewnętrznej stronie rany układa się do niej prostopadle) lub skośny (nić po zewnętrznej stronie rany układa się wtedy skośnie). Umożliwia on szybkie zamknięcie rany, natomiast wiąże się z dość trudną adaptacją brzegów.

    Jakie techniki szycia chirurgicznego wykorzystywane są najczęściej?

    Do najczęściej wybieranych technik szycia chirurgicznego m.in. w chirurgii plastycznej, należy przede wszystkim szew węzełkowy zwykły. Łatwo jest go założyć, a także ściągnąć, dzięki czemu chirurdzy chętnie stosują go w przypadku zaopatrywania ran skóry. Kiedy mają do czynienia z raną w okolicach o zwiększonym napięciu, często decydują się na założenie szwu materacowego poziomego. Dzięki niemu możliwe jest przeniesienie napięcia w głąb, co sprzyja późniejszemu gojeniu. Powszechnie stosowany jest także szew śródskórny. Zwłaszcza w przypadku prosto przebiegających ran, gdzie ważny jest bardzo dobry efekt estetyczny.

    Źródła:

    1. Podstawy szycia chirurgicznego, M. Trybus, MP Wydawnictwo, Kraków 2006, wyd.3,
    2. Podstawy szycia chirurgicznego, Karolina Kędziora, SKN Neurologiczne, Uniwersytet Zielonogórski,
    3. Estetyczna blizna — cz. II, Aesthetic scar — part II, Urszula Zdanowicz, Carolina Medical Center, Warszawa,
    4. Narzędzia, protezy i szwy chirurgiczne, Krzysztof Bielecki (red.), Makmed Lublin 2008, wyd.2,
    5. Procedury i techniki stosowane w chirurgii, R.M. Kirk, wyd. I polskie, red. J. Kulig, Elsevier Urban & Partner Wydawnictwo, Wrocław 2011,
    6. Podstawowy kurs chirurgii skóry, wyd. II, A. Bieniek, W. Baran Edra Urban & Partner Wydawnictwo, Wrocław 2015,
    7. Podstawy chirurgii plastycznej, wyd. I, M. Trybus, MP Wydawnictwo, Kraków 2005,
    8. ETHICON INC, Ethicon Wound Closure Manual, 2004,
    9. „Zamknięcie powłok jamy brzusznej – szew ciągły czy szwy pojedyncze?”, W. Zimmer, T. Urbanek, D. Stańczyk, Chirurgia Polska 2008.

    REKOMENDOWANE ARTYKUŁY:

    • Rany cukrzycowe wymagają kompleksowego leczenia i ciągłej profilaktyki (Źródło: canva.com)

      Rany cukrzycowe

      Sklep Medyczny Madens
      Rany cukrzycowe na nogach, a w szczególności rany cukrzycowe na łydkach oraz rany cukrzycowe na stopach mogą wywoływać ogromny dyskomfort. Ponadto, nieleczone mogą prowadzić do powstania ogólnoustrojowego zakażenia i wielu…
    • Inne rodzaje ran wyróżnia się ze względu na głębokość, ryzyko zakażenia oraz mechanizm urazu (Źródło: canva.com)

      Rodzaje ran

      Sklep Medyczny Madens
      W zależności od tego co jest przyczyną przerwania ciągłości skóry, a także jakie jest prawdopodobieństwo zakażenia, wyróżnia się różne rodzaje ran. Od tego jakiej wielkości jest uszkodzenie oraz jak długo…
    • Blizny po oparzeniu można poddać terapii laserowej, terapii uciskowej albo zacząć stosować odpowiednie plastry i maści (Źródło: canva.com)

      Blizny po oparzeniu

      Sklep Medyczny Madens
      Oparzenia nie tylko wywołują ból, pieczenie czy rumień, ale często też prowadzą do pojawiania się nieestetycznych blizn. W przypadku, kiedy do urazu dochodzi w obrębie twarzy, szyi czy dłoni, blizny…
    • Gojenie poprzez ziarninowanie może wystąpić zarówno w przypadku ran po zranieniu, jak i pooperacyjnych (Źródło: canva.com)

      Ziarninowanie rany

      Sklep Medyczny Madens
      Gojenie przez ziarninowanie występuje m.in. przy ranach przewlekłych, takich jak owrzodzenia. W niektórych przypadkach zaobserwować można również ziarninowanie rany pooperacyjnej. Jak długo może goić się taka rana? Ziarninowanie trwa z…
    • Opatrunek na odleżyny powinien pozwolić na ograniczenie ryzyka wystąpienia infekcji (Źródło: canva.com)

      Opatrunek na odleżyny

      Sklep Medyczny Madens
      Aby utrzymać optymalne warunki gojenia się ran w przypadku odleżyn, niezbędne jest zastosowanie odpowiedniego rodzaju opatrunku. Wybór metody leczenia powinien być uzależniony m.in. od czasu trwania i rozległości, umiejscowienia, a…
    • Opatrunek na oparzenia powinien zadbać o odpowiednią wilgotność rany (Źródło: canva.com)

      Jaki opatrunek na oparzenia

      Sklep Medyczny Madens
      Odpowiedni opatrunek na oparzenia nie będzie przylegał do powierzchni rany. Jednocześnie nie będzie pozwalał jej wyschnąć, co pozwoli stworzyć optymalne warunki gojenia. W ten sposób działają m.in. plastry na oparzenia…

    Aktualnie nie ma żadnych komentarzy

    Dodaj komentarz

    Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

    Witryna jest chroniona przez reCAPTCHA i Google Politykę Prywatności oraz obowiązują Warunki Korzystania z Usługi.

    Copyright © 2024 - Sklep Medyczny Madens - Wszelkie prawa zastrzeżone.
    Realizacja WEBTEC Agencja Interaktywna
    Zamknij

    Fartuchy medyczne

    RozmiarLXL
    Długość rękawa57cm60cm
    Długość całkowita110cm120cm
    Szerokość ramion62cm70cm
    Szerokosć na dole130cm150cm

    Fartuchy chirurgiczne

    RozmiarSMLXLXXL
    Długość rękawa48cm50cm52cm54cm56cm
    Długość całkowita109cm111cm115cm119cm122cm

    Ubrania chirurgiczne

    RozmiarSMLXLXXL
    Długość bluzy70cm72cm75cm77cm82cm
    Szerokość ramion53cm56cm59cm63cm67cm
    Szerokość w pasie50cm53cm56cm61cm64cm
    Długość spodni99cm101cm107cm113cm116cm
    Przejdź do pełnej tabeli rozmiarowej

    ×